هر كلمه و هر لحظه از تو مي نويسم نمي دانم همسفر كدامين غروبي؟ ولي من همينجا منتظر بازگشت

تو خواهم ماند... قرارمون همينجا توي جاده تنهايي سر دو راهيه رفتن و ماندن كنار تابلوي عشق و نفرت زير

سايه درخت سبز اميد من نشسته ام روي صندلي انتظار ممكنه گيسوانم سفيد باشد , اما قلبم مثل

نفسهايم گرم است.... مطمىنم مرا خواهي شناخت

نمیدونم برای چی می نویسم برای اینکه سبک بشم برای اینکه به همه بگم دردم چیه برای چی دارم میمیمرم

اما .................نه .......اینا نیست میخوام حرفامو به خدا بگم به خدااااااااااااااااااا......به اون که یه روزی

خدام بود بتم بود می پرستیدمیش........

یادت میاد یه روز خدام بود همه کسم بودی اگر تو رو داشتم دیگه از خوشی های این دنیا هیچی نمی

خواستم یادت میاد وقتی اسمت میومد بی خودی میخندیدم هر حرفی که میزدم اسم تو هم توش بود

اره همه ی حرفام با اسم تو شروع میشد ................اما ..........حالا

وقتی اسمت میاد بغضم میترکه و فقط گریه گریه ...............اسمت برام شده یاد آور بهترین روزام که با

کارای خودم از دستشون دادم بازم دارم میگم  که همه چی تقصیر خودم بود .....

کسی که شروع کننده ی این بازی بود من بودم من ن ن ن ن ن ن ن ن ن ن ن ن ن ............

خیلی خسته ام خیلی......احساس میکنم دیگه شونه هام تحمل این همه زجر کشیدنو نداره ...دارم

بیشر از اینی که هستم خورد میشم حتی خاکسترمم باد با خودش برده ازم یه روح مرده مونده با یه

جسمی که از سنگ سرد و خاموش.................

نمیدونم باید دوره چی رو خط بکشم دوره این زندگی رو که خیلی وقته به خاطره ها پیوسته یا دوره

کسی رو که تا حالا واقعاً برای من نبوده نمیدونم دوره چی رو باید خط بکشم بهم بگین چی ی ی ی ی

ی ی گیجم گیج

هميشه مهم تو بودي ...... اگه غروري بود براي تو بود ..... اگه احساسي بود باز هم براي تو بود و من قانع به يه

نگاه تو بودم ........ نگاهي که هميشه يه چيزي شبيه غم غريب يه غروب پاييزي توش بود .. يه حس که بهم

ميگفت باهات نمي مونه